Opis
Akwarium w Neapolu mieści się w Stazione Zoologica Anton Dohrn, w Villa Comunale, między via Caracciolo a Riviera di Chiaia: to najstarsze akwarium we Włoszech, otwarte w 1874 roku. Zobaczysz tu ryby, mięczaki i rośliny Zatoki Neapolitańskiej oraz, na pierwszym piętrze, salę ozdobioną w 1873 roku freskami niemieckich malarzy.
Basenów akwarium jest około trzydziestu, z ponad dwustoma gatunkami morskich zwierząt i roślin, głównie z Zatoki Neapolitańskiej. W sali głównej stoją jeden obok drugiego w podkowę wzdłuż obu ścian, a w sali zachodniej jest mały kącik muzealny z rybami i skamieniałościami znalezionymi z biegiem lat w zatoce.
Są też żółwie morskie, głównie Caretta caretta, goście przejazdem: przybywają ranne z morza i czekają na wypuszczenie na wolność.
Na pierwszym piętrze znajduje się sala z freskami zabytkowej biblioteki.
Namalował ją w cztery miesiące, w 1873 roku, niemiecki malarz Hans von Marées z młodym rzeźbiarzem Adolfem von Hildebrandem.
Wybrał neapolitańskich rybaków, których miał wokół siebie: mężczyzn ładujących sieci na łódź, innych wiosłujących na stojąco, trzech mężczyzn w różnym wieku w gaju pomarańczowym, jako przedstawienie wieków życia.
Na ścianie wschodniej najciekawszy fresk pokazuje akwarium jeszcze w budowie, z kilkoma osobami siedzącymi przy stoliku: wśród nich założyciel Anton Dohrn i jego przyjaciel Charles Grant, angielski pisarz, który w Neapolu zajmował się wszystkimi praktycznymi problemami.
Historia akwarium zaczyna się od problemu z pieniędzmi. Dohrn, niemiecki zoolog i gorący zwolennik teorii Darwina, chciał stworzyć w Neapolu ośrodek badań nad morzem, ale musiał opłacać stałego asystenta.
Po obejrzeniu niedawno otwartego akwarium w Berlinie pomyślał, że publiczne akwarium przyniesie odpowiednie wpływy w wielkim mieście pełnym turystów.
Przekonał gminę, by oddała mu za darmo teren nad brzegiem, w Villa Comunale, i zobowiązał się zbudować wszystko własnym kosztem: fundamenty położono w marcu 1872 roku, budynek był gotowy we wrześniu 1873. Budową akwarium kierował angielski inżynier William Alford Lloyd, który pracował już przy akwariach w Hamburgu i Londynie.
Drugim pomysłem było wynajmowanie miejsc pracy: rządy, uniwersytety i fundacje przysyłały do Neapolu swoich badaczy, którzy mieli wszystko, co potrzebne, i pełną swobodę. Kiedy Dohrn zmarł w 1909 roku, pracowało tu ponad dwa tysiące uczonych. W laboratoriach bywało ponad dwudziestu laureatów Nagrody Nobla.
Koniecznie zobacz
• Baseny z fauną Zatoki.
• Salę z freskami von Marées.
• Żółwie morskie.
Czy wiesz, że…?
• Darwin pochwalił projekt Dohrna: zachowała się obszerna korespondencja.
• Salvatore Lo Bianco wszedł do Stacji w wieku 14 lat jako woźny i został konserwatorem o światowej sławie.
• Biblioteka powstała w 1873 roku z pierwszych książek podarowanych przez Dohrna.
Basenów akwarium jest około trzydziestu, z ponad dwustoma gatunkami morskich zwierząt i roślin, głównie z Zatoki Neapolitańskiej. W sali głównej stoją jeden obok drugiego w podkowę wzdłuż obu ścian, a w sali zachodniej jest mały kącik muzealny z rybami i skamieniałościami znalezionymi z biegiem lat w zatoce.
Są też żółwie morskie, głównie Caretta caretta, goście przejazdem: przybywają ranne z morza i czekają na wypuszczenie na wolność.
Na pierwszym piętrze znajduje się sala z freskami zabytkowej biblioteki.
Namalował ją w cztery miesiące, w 1873 roku, niemiecki malarz Hans von Marées z młodym rzeźbiarzem Adolfem von Hildebrandem.
Wybrał neapolitańskich rybaków, których miał wokół siebie: mężczyzn ładujących sieci na łódź, innych wiosłujących na stojąco, trzech mężczyzn w różnym wieku w gaju pomarańczowym, jako przedstawienie wieków życia.
Na ścianie wschodniej najciekawszy fresk pokazuje akwarium jeszcze w budowie, z kilkoma osobami siedzącymi przy stoliku: wśród nich założyciel Anton Dohrn i jego przyjaciel Charles Grant, angielski pisarz, który w Neapolu zajmował się wszystkimi praktycznymi problemami.
Historia akwarium zaczyna się od problemu z pieniędzmi. Dohrn, niemiecki zoolog i gorący zwolennik teorii Darwina, chciał stworzyć w Neapolu ośrodek badań nad morzem, ale musiał opłacać stałego asystenta.
Po obejrzeniu niedawno otwartego akwarium w Berlinie pomyślał, że publiczne akwarium przyniesie odpowiednie wpływy w wielkim mieście pełnym turystów.
Przekonał gminę, by oddała mu za darmo teren nad brzegiem, w Villa Comunale, i zobowiązał się zbudować wszystko własnym kosztem: fundamenty położono w marcu 1872 roku, budynek był gotowy we wrześniu 1873. Budową akwarium kierował angielski inżynier William Alford Lloyd, który pracował już przy akwariach w Hamburgu i Londynie.
Drugim pomysłem było wynajmowanie miejsc pracy: rządy, uniwersytety i fundacje przysyłały do Neapolu swoich badaczy, którzy mieli wszystko, co potrzebne, i pełną swobodę. Kiedy Dohrn zmarł w 1909 roku, pracowało tu ponad dwa tysiące uczonych. W laboratoriach bywało ponad dwudziestu laureatów Nagrody Nobla.
Koniecznie zobacz
• Baseny z fauną Zatoki.
• Salę z freskami von Marées.
• Żółwie morskie.
Czy wiesz, że…?
• Darwin pochwalił projekt Dohrna: zachowała się obszerna korespondencja.
• Salvatore Lo Bianco wszedł do Stacji w wieku 14 lat jako woźny i został konserwatorem o światowej sławie.
• Biblioteka powstała w 1873 roku z pierwszych książek podarowanych przez Dohrna.