Opis
Santa Maria degli Angeli alle Croci to kościół barokowy, rzymskokatolicki w Neapolu we Włoszech, położony przy Via Veterinaria, w pobliżu Ogrodu Botanicznego. Kościół zaoczny zyskał jego nazwę, ponieważ droga prowadząca na to wzgórze minęła serię krzyży.
Kościół został założony w 1581 roku, ale został przebudowany w 1638 roku przez architekta Cosimo Fanzago. Unikał dominującej polichromowanej marmurowej dekoracji kościołów i stosował się do charakterystycznej prostoty wielu kościołów Zakonu Franciszkańskiego. Kolumny z kościoła prawdopodobnie zostały przywłaszczone z innego starszego kościoła. W ołtarzu głównym znajdują się drewniane rzeźby z XVII wieku autorstwa Fra 'Diego da Careri. Posąg św. Franciszka i putta na elewacji są przez niektórych przypisywane do Fanzago, ale niektóre dokumenty wskazują na mało znanego franciszkańskiego rzeźbiarza zakonnego. Fanzago wyrzeźbił również posągi św. Piotra i Pawła za czcionki święconej wody. Jego syn Carlo Fanzago wyrzeźbił płaskorzeźbę do głównego ołtarza przedstawiającego Obalonego Chrystusa. Klasztor ma freski przedstawiające historie Ewangelii Belisario Corenzio.
Kościół był związany z franciszkańskim bratem Giovanni da Napoli. Ten zakonnik był kluczowym pośrednikiem w aranżowaniu małżeństwa wicekróla księcia Medyny z Anną Carafą. Zakonnik stał się osobistym znajomym króla Hiszpanii, Filipa IV z Hiszpanii, aw 1638 r., Dzięki interwencji kardynała Francesco Barberiniego, został mianowany generałem Osservanza dei Francescani Riformati przez papieża Urbana VIII, a przyszły rok wybrany na generała Zakonu Franciszkańskiego a następnie w 1645 r. w Toledo, Ministra generalnego Zakonu. Zmarł w 1648 r. Jako arcybiskup Walencji.
Od 1815 roku w klasztorze mieści się Wydział Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Neapolitańskiego.
Kościół został założony w 1581 roku, ale został przebudowany w 1638 roku przez architekta Cosimo Fanzago. Unikał dominującej polichromowanej marmurowej dekoracji kościołów i stosował się do charakterystycznej prostoty wielu kościołów Zakonu Franciszkańskiego. Kolumny z kościoła prawdopodobnie zostały przywłaszczone z innego starszego kościoła. W ołtarzu głównym znajdują się drewniane rzeźby z XVII wieku autorstwa Fra 'Diego da Careri. Posąg św. Franciszka i putta na elewacji są przez niektórych przypisywane do Fanzago, ale niektóre dokumenty wskazują na mało znanego franciszkańskiego rzeźbiarza zakonnego. Fanzago wyrzeźbił również posągi św. Piotra i Pawła za czcionki święconej wody. Jego syn Carlo Fanzago wyrzeźbił płaskorzeźbę do głównego ołtarza przedstawiającego Obalonego Chrystusa. Klasztor ma freski przedstawiające historie Ewangelii Belisario Corenzio.
Kościół był związany z franciszkańskim bratem Giovanni da Napoli. Ten zakonnik był kluczowym pośrednikiem w aranżowaniu małżeństwa wicekróla księcia Medyny z Anną Carafą. Zakonnik stał się osobistym znajomym króla Hiszpanii, Filipa IV z Hiszpanii, aw 1638 r., Dzięki interwencji kardynała Francesco Barberiniego, został mianowany generałem Osservanza dei Francescani Riformati przez papieża Urbana VIII, a przyszły rok wybrany na generała Zakonu Franciszkańskiego a następnie w 1645 r. w Toledo, Ministra generalnego Zakonu. Zmarł w 1648 r. Jako arcybiskup Walencji.
Od 1815 roku w klasztorze mieści się Wydział Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Neapolitańskiego.