Opis
Park Wergiliusza w Piedigrotta, zwany też parkiem grobów Wergiliusza i Leopardiego, to niewielki park archeologiczny przy salita della Grotta w Neapolu, za kościołem Piedigrotta. Kryje grób, który tradycja przypisuje Wergiliuszowi, i pomnik, w którym ma spoczywać Giacomo Leopardi. Nie należy go mylić z parkiem Wergiliusza na Posillipo.
Dwóch wielkich poetów w małym parku: ale o żadnym z nich nie można przysiąc, że naprawdę tu leży. I właśnie ta wątpliwość, sprzed wieków, nadaje temu miejscu urok. Obszar jest pomnikiem narodowym, a wstęp jest bezpłatny.
Aleja wspina się wśród zieleni. Zaraz po lewej stoi aedikula z piperno z dwiema tablicami, które kazał umieścić w 1668 roku wicekról Pedro Antonio de Aragón: wymieniają źródła termalne Pól Flegrejskich, od Fuorigrotta po Pozzuoli, i choroby, jakie każde z nich mogło leczyć.
Na szczycie podejścia stoi ogromny marmurowy pomnik: grób Leopardiego. To wysoki ołtarz na szerokiej kwadratowej podstawie, wewnątrz sztucznej groty wykutej w tufie. Poeta, zmarły w Neapolu, spoczywa tu od 22 lutego 1939 roku, po pierwszym pochówku w kościele San Vitale w Fuorigrotta.
Obok stela podpisana przez Wiktora Emanuela III poświadcza autentyczność grobu, a tablica przypomina ustawę z 1897 roku, która ogłosiła go pomnikiem narodowym. Dalej widnieje wers Leopardiego poświęcony Wergiliuszowi.
Tak zwany grób Wergiliusza to rzymskie mauzoleum typu kolumbarium, z betonu rzymskiego okładanego opus reticulatum: sześcienna podstawa z cylindrycznym bębnem na górze. W środku kwadratowa komora ze sklepieniem kolebkowym, trzema szczelinami i dziesięcioma niszami, w których niegdyś stały urny.
Dziś pomnik zdaje się wisieć nad urwiskiem, bo poziom chodzenia z czasów rzymskich jest wyższy niż obecny: w XV wieku Alfons Aragoński poszerzył pobliski tunel i obniżył jego dno.
Park wychodzi na Crypta Neapolitana, imponujący rzymski tunel między Mergellina a Fuorigrotta, zwany też Grotą Pozzuoli lub Posillipo. Przy drodze jest też odcinek akweduktu Serino z czasów Augusta i nisza ze średniowiecznymi freskami.
Park uporządkowano w 1885 roku, gdy otwarto tunel Quattro Giornate, ale dopiero około 1930 roku przybrał obecny kształt, z woli łacinnika i archeologa Enrica Cocchii, a odnowiono go i ponownie otwarto w 1976 roku.
Koniecznie zobacz
• Grób Wergiliusza.
• Grób Leopardiego.
• Tablice wicekróla o termach flegrejskich.
• Epigraf z 1554 roku.
Czy wiesz, że…?
• W 1554 roku kanonicy z Piedigrotta umieścili przed grobem ironiczny epigraf, zaczynający się od słów „Qui cineres?”, czyli „Jakie prochy?”.
• Od 1662 roku teren należał do pewnej rodziny szlacheckiej, która miała tu willę z wiejskim pawilonem; parkiem stał się około 1930 roku, na dwutysiąclecie Wergiliusza.
Dwóch wielkich poetów w małym parku: ale o żadnym z nich nie można przysiąc, że naprawdę tu leży. I właśnie ta wątpliwość, sprzed wieków, nadaje temu miejscu urok. Obszar jest pomnikiem narodowym, a wstęp jest bezpłatny.
Aleja wspina się wśród zieleni. Zaraz po lewej stoi aedikula z piperno z dwiema tablicami, które kazał umieścić w 1668 roku wicekról Pedro Antonio de Aragón: wymieniają źródła termalne Pól Flegrejskich, od Fuorigrotta po Pozzuoli, i choroby, jakie każde z nich mogło leczyć.
Na szczycie podejścia stoi ogromny marmurowy pomnik: grób Leopardiego. To wysoki ołtarz na szerokiej kwadratowej podstawie, wewnątrz sztucznej groty wykutej w tufie. Poeta, zmarły w Neapolu, spoczywa tu od 22 lutego 1939 roku, po pierwszym pochówku w kościele San Vitale w Fuorigrotta.
Obok stela podpisana przez Wiktora Emanuela III poświadcza autentyczność grobu, a tablica przypomina ustawę z 1897 roku, która ogłosiła go pomnikiem narodowym. Dalej widnieje wers Leopardiego poświęcony Wergiliuszowi.
Tak zwany grób Wergiliusza to rzymskie mauzoleum typu kolumbarium, z betonu rzymskiego okładanego opus reticulatum: sześcienna podstawa z cylindrycznym bębnem na górze. W środku kwadratowa komora ze sklepieniem kolebkowym, trzema szczelinami i dziesięcioma niszami, w których niegdyś stały urny.
Dziś pomnik zdaje się wisieć nad urwiskiem, bo poziom chodzenia z czasów rzymskich jest wyższy niż obecny: w XV wieku Alfons Aragoński poszerzył pobliski tunel i obniżył jego dno.
Park wychodzi na Crypta Neapolitana, imponujący rzymski tunel między Mergellina a Fuorigrotta, zwany też Grotą Pozzuoli lub Posillipo. Przy drodze jest też odcinek akweduktu Serino z czasów Augusta i nisza ze średniowiecznymi freskami.
Park uporządkowano w 1885 roku, gdy otwarto tunel Quattro Giornate, ale dopiero około 1930 roku przybrał obecny kształt, z woli łacinnika i archeologa Enrica Cocchii, a odnowiono go i ponownie otwarto w 1976 roku.
Koniecznie zobacz
• Grób Wergiliusza.
• Grób Leopardiego.
• Tablice wicekróla o termach flegrejskich.
• Epigraf z 1554 roku.
Czy wiesz, że…?
• W 1554 roku kanonicy z Piedigrotta umieścili przed grobem ironiczny epigraf, zaczynający się od słów „Qui cineres?”, czyli „Jakie prochy?”.
• Od 1662 roku teren należał do pewnej rodziny szlacheckiej, która miała tu willę z wiejskim pawilonem; parkiem stał się około 1930 roku, na dwutysiąclecie Wergiliusza.