Opis
Pio Monte della Misericordia to instytucja charytatywna założona w Neapolu w 1602 roku, z siedzibą w XVII-wiecznym pałacu przy decumanusie głównym, obok katedry. Kryje jedno z najsłynniejszych dzieł Caravaggia i do dziś pomaga potrzebującym.
W ośmiobocznym kościele, na ołtarzu głównym, wisi Siedem uczynków miłosierdzia Caravaggia, zapłacone 400 dukatów w 1607 roku. Obraz łączy w jednej scenie, w neapolitańskiej uliczce, siedem aktów miłosierdzia.
Zarządcy byli tak zadowoleni, że w 1613 roku zakazali na zawsze przenoszenia go z kaplicy i sprzedaży. Potem zabronili nawet kopiowania. Z chórku na pierwszym piętrze mogli go oglądać, nie schodząc do kościoła.
Na pierwszym piętrze Quadreria prezentuje obrazy od XVI do XIX wieku, z płótnami Luki Giordana i Ribery. Wśród nazwisk jest Francesco De Mura, który w 1782 roku zostawił instytucji 180 swoich obrazów do sprzedania na aukcji na rzecz ubogich: zostało ich 33.
W salach reprezentacyjnych przechowuje się dokumenty archiwalne. W sali Audiencji zarządcy zasiadali przy siedmiobocznym stole, na którego każdym boku wyinkrustowano jeden uczynek miłosierdzia.
Wszystko zaczęło się w 1601 roku, gdy siedmiu młodych szlachciców spotykało się w każdy piątek w szpitalu Incurabili, by na własny koszt nosić jedzenie chorym. W 1602 roku założyli instytucję, świecką i finansowaną wyłącznie przez świeckich.
Instytucja miała pomagać ubogim, odwiedzać więźniów, wykupywać chrześcijańskich niewolników i gościć pielgrzymów. Co sześć miesięcy zarządcy zmieniali funkcje, aż każdy pełnił wszystkie: sposób na uniknięcie nadużyć.
Fasada ma 33 metry długości, z portykiem o pięciu arkadach z piperno i, we fryzie, werset Izajasza «Fluent ad eum omnes gentes», który stał się mottem instytucji. W portyku jest Madonna della Misericordia z dwiema postaciami alegorycznymi, dzieło Andrei Falcone.
Kościół ma plan ośmioboczny, jasną kopułę i boczne kaplice ozdobione płótnami innych XVII-wiecznych malarzy: wśród nich Battistello Caracciolo, który namalował Uwolnienie św. Piotra za 100 dukatów, i Luca Giordano ze Zdjęciem z krzyża, zapłaconym 200 dukatów.
W ośmiobocznym kościele, na ołtarzu głównym, wisi Siedem uczynków miłosierdzia Caravaggia, zapłacone 400 dukatów w 1607 roku. Obraz łączy w jednej scenie, w neapolitańskiej uliczce, siedem aktów miłosierdzia.
Zarządcy byli tak zadowoleni, że w 1613 roku zakazali na zawsze przenoszenia go z kaplicy i sprzedaży. Potem zabronili nawet kopiowania. Z chórku na pierwszym piętrze mogli go oglądać, nie schodząc do kościoła.
Na pierwszym piętrze Quadreria prezentuje obrazy od XVI do XIX wieku, z płótnami Luki Giordana i Ribery. Wśród nazwisk jest Francesco De Mura, który w 1782 roku zostawił instytucji 180 swoich obrazów do sprzedania na aukcji na rzecz ubogich: zostało ich 33.
W salach reprezentacyjnych przechowuje się dokumenty archiwalne. W sali Audiencji zarządcy zasiadali przy siedmiobocznym stole, na którego każdym boku wyinkrustowano jeden uczynek miłosierdzia.
Wszystko zaczęło się w 1601 roku, gdy siedmiu młodych szlachciców spotykało się w każdy piątek w szpitalu Incurabili, by na własny koszt nosić jedzenie chorym. W 1602 roku założyli instytucję, świecką i finansowaną wyłącznie przez świeckich.
Instytucja miała pomagać ubogim, odwiedzać więźniów, wykupywać chrześcijańskich niewolników i gościć pielgrzymów. Co sześć miesięcy zarządcy zmieniali funkcje, aż każdy pełnił wszystkie: sposób na uniknięcie nadużyć.
Fasada ma 33 metry długości, z portykiem o pięciu arkadach z piperno i, we fryzie, werset Izajasza «Fluent ad eum omnes gentes», który stał się mottem instytucji. W portyku jest Madonna della Misericordia z dwiema postaciami alegorycznymi, dzieło Andrei Falcone.
Kościół ma plan ośmioboczny, jasną kopułę i boczne kaplice ozdobione płótnami innych XVII-wiecznych malarzy: wśród nich Battistello Caracciolo, który namalował Uwolnienie św. Piotra za 100 dukatów, i Luca Giordano ze Zdjęciem z krzyża, zapłaconym 200 dukatów.