Opis
Certosa di San Martino to wielki barokowy klasztor na wzgórzu Vomero, obok zamku Sant'Elmo. Ma około stu sal, dwa kościoły, trzy krużganki i ogrody zawieszone z widokiem na całą zatokę. Od 1866 roku mieści też muzeum opowiadające historię miasta.
Kościół to triumf kolorowych marmurów, sztukaterii i płócien. Na tylnej ścianie chóru wisi Narodzenie Guida Reniego z 1642 roku, opłacone ponad 3000 dukatów; na ścianach pracowali Ribera, Stanzione, Luca Giordano i Lanfranco.
Wielki krużganek jest dziełem Dosia, ukończonym przez Cosima Fanzagę, z posągami w górnej kondygnacji i małym cmentarzem mnichów, z balustradą ozdobioną czaszkami i kośćmi. Krużganek prokuratorów natomiast przeplata biały marmur z szarym piperno.
Z kwatery przeora, rezydencji przeora, loggia wychodzi na zatokę; zachowały się tu osiemnastowieczne posadzki z majoliki i freski z chinoiseries. W aptece ojców, powstałej około 1699 roku, jest szkic Chrystusa spowitego całunem autorstwa Corradiniego, od którego wyszedł Sanmartino przy rzeźbie z Cappella Sansevero.
Pod Certosą gotyckie podziemia są dostępne dla zwiedzających dopiero od 2015 roku: filary i ostrołukowe sklepienia wyższe niż 15 metrów oraz około 150 inskrypcji i rzeźb. Na zewnątrz ogrody zawieszone, o powierzchni siedmiu hektarów, schodzą tarasami do winnic mnichów, z Drogą Krzyżową wzdłuż muru.
Wszystko zaczęło się w 1325 roku, gdy Karol Andegaweński, syn króla Roberta, kazał zbudować na szczycie wzgórza klasztor dla kartuzów. Zaprojektował go Tino di Camaino, który pracował również przy pobliskim zamku.
Od końca XVI wieku, wraz z kontrreformacją, Certosa zmieniła oblicze: Dosio przebudował krużganek i dodał cele dla mnichów, a potem przyszedł Cosimo Fanzaga, z marmurami, popiersiami i festonami z owoców wszędzie. Fanzaga pracował tu od 1623 do 1656 roku i przebudował także fasadę kościoła. W 1866 roku Certosa przeszła na własność państwa i stała się muzeum.
W zakrystii ściany mają szafy z intarsjami flamandzkich artystów, a sklepienie ozdobił freskami Cavalier d'Arpino, ze scenami Męki Pańskiej. Korytarz Fanzagi w kształcie litery «L» łączy kościół z krużgankami i z kwaterą przeora.
Koniecznie zobacz
• Kościół i Narodzenie Guida Reniego.
• Wielki krużganek.
• Kwatera przeora z loggią nad zatoką.
• Ogrody zawieszone.
Czy wiesz, że…?
• Kobiety nie mogły wchodzić do Certosy: miały osobny kościół, kościół Kobiet, blisko wejścia.
• Herby dzielnic w krużganku prokuratorów przywieziono tu podczas Risanamento Neapolu.
Kościół to triumf kolorowych marmurów, sztukaterii i płócien. Na tylnej ścianie chóru wisi Narodzenie Guida Reniego z 1642 roku, opłacone ponad 3000 dukatów; na ścianach pracowali Ribera, Stanzione, Luca Giordano i Lanfranco.
Wielki krużganek jest dziełem Dosia, ukończonym przez Cosima Fanzagę, z posągami w górnej kondygnacji i małym cmentarzem mnichów, z balustradą ozdobioną czaszkami i kośćmi. Krużganek prokuratorów natomiast przeplata biały marmur z szarym piperno.
Z kwatery przeora, rezydencji przeora, loggia wychodzi na zatokę; zachowały się tu osiemnastowieczne posadzki z majoliki i freski z chinoiseries. W aptece ojców, powstałej około 1699 roku, jest szkic Chrystusa spowitego całunem autorstwa Corradiniego, od którego wyszedł Sanmartino przy rzeźbie z Cappella Sansevero.
Pod Certosą gotyckie podziemia są dostępne dla zwiedzających dopiero od 2015 roku: filary i ostrołukowe sklepienia wyższe niż 15 metrów oraz około 150 inskrypcji i rzeźb. Na zewnątrz ogrody zawieszone, o powierzchni siedmiu hektarów, schodzą tarasami do winnic mnichów, z Drogą Krzyżową wzdłuż muru.
Wszystko zaczęło się w 1325 roku, gdy Karol Andegaweński, syn króla Roberta, kazał zbudować na szczycie wzgórza klasztor dla kartuzów. Zaprojektował go Tino di Camaino, który pracował również przy pobliskim zamku.
Od końca XVI wieku, wraz z kontrreformacją, Certosa zmieniła oblicze: Dosio przebudował krużganek i dodał cele dla mnichów, a potem przyszedł Cosimo Fanzaga, z marmurami, popiersiami i festonami z owoców wszędzie. Fanzaga pracował tu od 1623 do 1656 roku i przebudował także fasadę kościoła. W 1866 roku Certosa przeszła na własność państwa i stała się muzeum.
W zakrystii ściany mają szafy z intarsjami flamandzkich artystów, a sklepienie ozdobił freskami Cavalier d'Arpino, ze scenami Męki Pańskiej. Korytarz Fanzagi w kształcie litery «L» łączy kościół z krużgankami i z kwaterą przeora.
Koniecznie zobacz
• Kościół i Narodzenie Guida Reniego.
• Wielki krużganek.
• Kwatera przeora z loggią nad zatoką.
• Ogrody zawieszone.
Czy wiesz, że…?
• Kobiety nie mogły wchodzić do Certosy: miały osobny kościół, kościół Kobiet, blisko wejścia.
• Herby dzielnic w krużganku prokuratorów przywieziono tu podczas Risanamento Neapolu.