Opis
Wzgórze Camaldoli to najwyższy punkt Neapolu: 457 metrów wulkanicznego wzgórza między dzielnicami Chiaiano, Arenella, Soccavo i Pianura, z XVI-wiecznym eremem na szczycie, miejskim parkiem kasztanowych lasów i widokiem sięgającym aż po Circeo. Neapolitańczycy nazywają je 'e Camaldule.
Wzgórze powstało około 35 000 lat temu, w gwałtownych erupcjach Pól Flegrejskich. Dziś oba stoki bardzo się różnią: południowy opada stromo skałami z tufu, północny to łagodne zbocze porośnięte gęstym lasem odroślowym.
Najpiękniejszym miejscem jest Belvedere Grande, kilka metrów od eremu: balkon na Neapol, Wezuwiusz i sam erem. Stąd widać też krater Astroni i wzniesienia otaczające kotlinę Agnano, a przy odrobinie szczęścia także ptaki drapieżne w locie.
Ze szczytu, od strony Soccavo, wzrok obejmuje zatoki Neapolu, Pozzuoli i Gaety, półwysep sorrentyński, długi cypel Posillipo z wyspą Nisida, masyw Roccamonfina, Wyspy Poncjańskie i płaskowyż Matese.
Na najwyższym punkcie stoi erem Camaldoli, założony w 1585 roku przez Giovanniego d’Avalos na ruinach znacznie starszej kaplicy, częściowo widoczny z morza. Kościół, dzieło Domenica Fontany, ma ołtarz główny zaprojektowany przez Cosima Fanzagę oraz płótna Luki Giordana, Cesarego Fracanzana i Antiveduta Gramatiki, malarza z kręgu Caravaggia.
Wokół rozciąga się Miejski Park Camaldoli, utworzony w 1980 roku i otwarty dla publiczności w 1996: około 135 hektarów lasu, z trzema wejściami. W runie rosną janowiec, cyklamen, barwinek i lilia świętego Józefa; jesienią przyciąga tych, którzy zbierają kasztany.
Nazwa pochodzi właśnie od eremu: wcześniej wzgórze nazywało się Monte Prospetto, od widoku, jaki się stamtąd roztacza. Kamedułów wypędził w 1807 roku Józef Bonaparte, a ponownie w 1866 roku Sabaudczycy, którzy pozwolili im wrócić w 1885 roku.
Od 1998 roku zamiast mnichów mieszkają tu siostry brygidki, które przybyły ze Szwecji. Z racji wysokości strefa powyżej 350 metrów jest o 3–4 stopnie chłodniejsza niż reszta miasta: czasem pada tu śnieg, a neapolitańczycy wchodzą obejrzeć płatki.
Koniecznie zobacz
• Belvedere Grande.
• Erem i jego kościół.
• Kasztanowe lasy parku.
• Panoramę zatoki i Wezuwiusza.
Czy wiesz, że…?
• W lutym 1929 roku temperatura spadła tu do 7 stopni poniżej zera.
• W styczniu 1985 roku opad śniegu odciął okolicę: drogi pokrywało 20 centymetrów śniegu i lodu.
Wzgórze powstało około 35 000 lat temu, w gwałtownych erupcjach Pól Flegrejskich. Dziś oba stoki bardzo się różnią: południowy opada stromo skałami z tufu, północny to łagodne zbocze porośnięte gęstym lasem odroślowym.
Najpiękniejszym miejscem jest Belvedere Grande, kilka metrów od eremu: balkon na Neapol, Wezuwiusz i sam erem. Stąd widać też krater Astroni i wzniesienia otaczające kotlinę Agnano, a przy odrobinie szczęścia także ptaki drapieżne w locie.
Ze szczytu, od strony Soccavo, wzrok obejmuje zatoki Neapolu, Pozzuoli i Gaety, półwysep sorrentyński, długi cypel Posillipo z wyspą Nisida, masyw Roccamonfina, Wyspy Poncjańskie i płaskowyż Matese.
Na najwyższym punkcie stoi erem Camaldoli, założony w 1585 roku przez Giovanniego d’Avalos na ruinach znacznie starszej kaplicy, częściowo widoczny z morza. Kościół, dzieło Domenica Fontany, ma ołtarz główny zaprojektowany przez Cosima Fanzagę oraz płótna Luki Giordana, Cesarego Fracanzana i Antiveduta Gramatiki, malarza z kręgu Caravaggia.
Wokół rozciąga się Miejski Park Camaldoli, utworzony w 1980 roku i otwarty dla publiczności w 1996: około 135 hektarów lasu, z trzema wejściami. W runie rosną janowiec, cyklamen, barwinek i lilia świętego Józefa; jesienią przyciąga tych, którzy zbierają kasztany.
Nazwa pochodzi właśnie od eremu: wcześniej wzgórze nazywało się Monte Prospetto, od widoku, jaki się stamtąd roztacza. Kamedułów wypędził w 1807 roku Józef Bonaparte, a ponownie w 1866 roku Sabaudczycy, którzy pozwolili im wrócić w 1885 roku.
Od 1998 roku zamiast mnichów mieszkają tu siostry brygidki, które przybyły ze Szwecji. Z racji wysokości strefa powyżej 350 metrów jest o 3–4 stopnie chłodniejsza niż reszta miasta: czasem pada tu śnieg, a neapolitańczycy wchodzą obejrzeć płatki.
Koniecznie zobacz
• Belvedere Grande.
• Erem i jego kościół.
• Kasztanowe lasy parku.
• Panoramę zatoki i Wezuwiusza.
Czy wiesz, że…?
• W lutym 1929 roku temperatura spadła tu do 7 stopni poniżej zera.
• W styczniu 1985 roku opad śniegu odciął okolicę: drogi pokrywało 20 centymetrów śniegu i lodu.