Opis
Palazzo Donn'Anna to wielki barokowy pałac z XVII wieku, który wyrasta prosto z morza na początku via Posillipo w Neapolu: szara, nigdy nieukończona bryła wśród grot i ruin rzymskich willi, jeden z najsłynniejszych widoków miasta.
Zaprojektował go Cosimo Fanzago dla Anny Carafy, żony wicekróla, z jednym wejściem od morza i drugim od ulicy. Anna zmarła młodo, wicekról uciekł do Madrytu w 1648 roku, a pałac pozostał niedokończony, z wyglądem starożytnej ruiny. W środku znajduje się teatr otwarty na morze.
Pałac zamieszkują prywatni lokatorzy i nie można go zwiedzać: podziwiasz go z zewnątrz, z ulicy lub od strony morza. Wokół niego wyrosły legendy: ludowe wierzenia mylą Donn'Annę z królową Joanną I Andegaweńską, która z pałacu miała o świcie kazać wrzucać do morza młodych rybaków, swoich kochanków.
Zaprojektował go Cosimo Fanzago dla Anny Carafy, żony wicekróla, z jednym wejściem od morza i drugim od ulicy. Anna zmarła młodo, wicekról uciekł do Madrytu w 1648 roku, a pałac pozostał niedokończony, z wyglądem starożytnej ruiny. W środku znajduje się teatr otwarty na morze.
Pałac zamieszkują prywatni lokatorzy i nie można go zwiedzać: podziwiasz go z zewnątrz, z ulicy lub od strony morza. Wokół niego wyrosły legendy: ludowe wierzenia mylą Donn'Annę z królową Joanną I Andegaweńską, która z pałacu miała o świcie kazać wrzucać do morza młodych rybaków, swoich kochanków.