Opis
Porta Capuana to jedna ze starych bram Neapolu, w dzielnicy San Lorenzo, obok Castel Capuano. Zbudowana w 1484 roku, jest łukiem z białego marmuru między dwiema wieżami: od wieków stanowi wschodnie wejście do miasta i jest tym, co zostało z murów aragońskich.
Nazwa pochodzi od Kapui, miasta, w którego stronę brama patrzy. Przez nią biegła droga królewska do Apulii i tędy wjeżdżał do miasta każdy, kto przybywał ze wschodu. Od zawsze jest skrzyżowaniem dróg i handlu.
Marmurowy łuk jest bogaty w płaskorzeźby w stylu renesansowym. Zaprojektował go Giuliano da Maiano, który czerpał inspirację z rzymskich łuków triumfalnych, nie zapominając, że brama miała także bronić miasta.
Po bokach stoją dwie wieże puste w środku, zwane Onore i Virtù. Pierwsza, po lewej stronie idącego pod łukiem, mieści siedzibę i muzeum Associazione nazionale Arditi d'Italia; druga stoi po przeciwnej stronie.
Pośrodku, nad łukiem, znajduje się herb Karola V, wykuty w 1535 roku na jego wizytę w Neapolu. Poniżej była koronacja Ferrante, która zniknęła wraz z monarchią hiszpańską, bo kazała ją usunąć.
Tuż przy bramie stoi kościół Santa Caterina a Formiello, piękny przykład neapolitańskiej architektury renesansowej. Kolejne wieże dawnych murów wspinają się na północ, ale są w stanie zaniedbania.
W XVII wieku nad bramą dodano niszę z freskiem przedstawiającym świętego Michała oraz świętych Januarego, Agnello i Rocha, modlących się o koniec zarazy z 1656 roku. W latach trzydziestych XX wieku bramę uwolniono od sąsiednich budynków, a niszę usunięto.
Z tymi freskami wiąże się Mattia Preti. Opowiada się, że został skazany na śmierć za zabójstwo popełnione na punktach kontroli sanitarnej podczas epidemii i że wytargował wolność w zamian za malowidła na wszystkich bramach miasta.
Przez Porta Capuana przechodzili zarówno Karol VIII Francuski, jak i Karol Burbon. Na początku XX wieku narodziła się tu tak zwana Dzielnica Łacińska, miejsce spotkań neapolitańskich artystów.
Nazwa pochodzi od Kapui, miasta, w którego stronę brama patrzy. Przez nią biegła droga królewska do Apulii i tędy wjeżdżał do miasta każdy, kto przybywał ze wschodu. Od zawsze jest skrzyżowaniem dróg i handlu.
Marmurowy łuk jest bogaty w płaskorzeźby w stylu renesansowym. Zaprojektował go Giuliano da Maiano, który czerpał inspirację z rzymskich łuków triumfalnych, nie zapominając, że brama miała także bronić miasta.
Po bokach stoją dwie wieże puste w środku, zwane Onore i Virtù. Pierwsza, po lewej stronie idącego pod łukiem, mieści siedzibę i muzeum Associazione nazionale Arditi d'Italia; druga stoi po przeciwnej stronie.
Pośrodku, nad łukiem, znajduje się herb Karola V, wykuty w 1535 roku na jego wizytę w Neapolu. Poniżej była koronacja Ferrante, która zniknęła wraz z monarchią hiszpańską, bo kazała ją usunąć.
Tuż przy bramie stoi kościół Santa Caterina a Formiello, piękny przykład neapolitańskiej architektury renesansowej. Kolejne wieże dawnych murów wspinają się na północ, ale są w stanie zaniedbania.
W XVII wieku nad bramą dodano niszę z freskiem przedstawiającym świętego Michała oraz świętych Januarego, Agnello i Rocha, modlących się o koniec zarazy z 1656 roku. W latach trzydziestych XX wieku bramę uwolniono od sąsiednich budynków, a niszę usunięto.
Z tymi freskami wiąże się Mattia Preti. Opowiada się, że został skazany na śmierć za zabójstwo popełnione na punktach kontroli sanitarnej podczas epidemii i że wytargował wolność w zamian za malowidła na wszystkich bramach miasta.
Przez Porta Capuana przechodzili zarówno Karol VIII Francuski, jak i Karol Burbon. Na początku XX wieku narodziła się tu tak zwana Dzielnica Łacińska, miejsce spotkań neapolitańskich artystów.